Transcript

Transcript

f.167r

Hesterna uespera rediere legati ex utroque loco. Qui Esena aulico
vento inflati tument. Ferunt literas commeatus pro nautis pro placito suo.
Addita epistola ad regem Hispaniarum pro captiuis liberandis, de qua dixerat
ipse Comes, ualeat, quantum ualere potest. Nunc singularis intercessio flagi-
tatur pro misero illo, qui equo insulens militi suburbano uiam in urbem
aperuit. Nam illum adhuc uiuere ex literis querelarum plenissimis didici-
mus. Vix puto impetraturum Ludolphum, quem ex itinere eius rei causa 
mus. Vix puto impetraturum Ludolphum, quem ex itinere
legati remisere. Ad neutralitatem duo in primis requiri, nimirum dimissio-
nem hostilium militum, et legationem ad Albertum. Hanc urget, ut leges
nobis praescribat, quas noster, ne animos alienet, dissimulat. Negat se eius
rei causa sumptus facturum, sed quum ciuitas rebellando in extremam se
paupertatem praecipitarit, se curaturum ut ex aerario publico sumantur, ne
rungen er fur eine Neutralitat E indens zu steller <
inopia rem summopere urbi necessariam retardet. Monuit, ut isti sapiant,
et parere discant : se bona fide seruaturum, quod Anglo recepit. Verum quid
hoc est? Regalium nullam se uelle pati iacturam, nisi ultro reddant, in
promptu esse auxilia sibi, et quidem vicina. Ita instructos remisit, milite Hispa-
nico addito, qui duceret libere. Quod credo factum, ut nos magis terreat ob
consensum partium. Ductores dixerant, se opimam praedam a nostris exspectasse,
illam nunc per comitem adimi, sed alias se occasioni seruituros, nisi hostibus
missis ad Dominum suum redeant.
Norda reuersi narrant, nobiles suasisse, ut 50000 dal. imper. addant censui
furnario, quorum pars dimidia ex primis collectis petenda, altera post annos
tres, ubi nonnihil respirarint numeranda. Ad hanc rem quaeritur nostrorum
consensus hoc tempore in curia. Non dubium, quin ablaturi sint. Habes utriusque
legationis catastrophen.  Credo hac eadem actione conclusum iri, qua ratione
ab ordinum praesidio liberari quam citissime queant. Nam de ordinib. quidam in
Senatu non aliter, quam de hostibus loquuntur. Probro ducitur ad illos fuisse missum
nomine publico. Wat hebbe gy mit Im lopen na den Staten uthgerichtet? Lopet
beth na den staten. Wor is ehre hulpe, darmit men uns upgeholden? Sie hebben ehren König
wol affgesagt, aber wo verne sind sie darmit gekommen? Haec et similia exprobrantur
iis, qui pro patriae libertate laborarunt. Deus ignoscat iis, qui uerbis inanibus nos
in has calamitates coniecerunt, quae mihi morte ipsa longe acerbiores sunt.
Iterum vale, et fleto cum flentib. Subito 5. December.
                                                       Manum  nosti.

f.167v

Clauseram, quum filius ex curia accurreret, dicens, Consulem Esena
reuersum memorasse, Comitem non potuisse dissimulare animi acerbitatem.
In Ordines duriter fuisse inuectum, et mandasse, si vellent se et Hispanicos
benignos, nihil posthac commercii cum eis haberent, quorum fidem nunc experirentur
cum extrema sua pernicie. In Amelingium, Ubbonem et Petrum nominatim 
rancorem evomuerat, et omnes apologiae autores, quos se nosse dixerat.
Non posse se istam iniuriam deuorare. Senatum purgarent a rebellibus et
proscriptis, quos fouent. Nulli patrocinentur, sed mox captivum tradant,
quem poposcerit. De actionib. ciuilibus si quid velint agere, post trium Regum legatos
remittent. Interea putat Senatum mutatum iri. Non inuitarat ad mensam, quod
apud Camholtium Senatorem excusarat; qui si solus fuisset, eam gratiam obtinuisset.
Huic seorsim fuerat loquutus ante discessum,  nouit humores.
Domina mater, quae antea uetuerat, ne sui se miscerent consiliis publicis,  postquam
intellexerat pro filio pecuniam quaeri, mandauit, ut liberaliter sui permittant,
Aiunt legati Comitatum passim scatere milite. Vale.
Dem hern Ubboni 
Emmio Rectorn 
der Scholen
tho 
​​​​​​​[Groning]en​​​​​​​
​​​​​​​N.B.
Accepi 7 De-
cemb. 1606
Scriptae 5 Decemb.